De media smullen van de vermeende mislukte coup die men binnen de PVV wilde plegen. Volgens sommige media zou de PVV al dood en begraven zijn. Allesbehalve dat: de PVV is springlevend. Tegenslagen maken de PVV alleen maar strijdbaarder. Geen enkele partij heeft zoveel tegenslagen gekend als de PVV; pieken werden afgewisseld met dalen.

Ik heb zelf zo'n piekmoment mogen meemaken en ik zal toegeven: er zijn toen ook zaken niet goed gegaan. De explosieve groei had niemand zien aankomen, en misschien was dát wel het probleem. Iedere partij die in één keer zo hard groeit, krijgt daarmee te maken. Maar loyaliteit is juist in de slangenkuil die politiek heet cruciaal; de aanvallen van buitenaf zijn al erg genoeg.

Teleurstellend was uiteraard de uitslag van oktober, met een daling naar 26 zetels. De gebruikelijke vernieuwing van de kandidatenlijst is deze keer geen succes gebleken. Als je bedenkt dat vier van de zeven verraders nieuw op de lijst stonden, dan zie je dat hun verkiezing ten koste ging van betrouwbare, trouwe PVV'ers: Max Aardema, Marco Deen, Jeanet Nijhof en 'good old' Henk de Vree.

Gidi Markuszower, ooit een vertrouweling, iemand die ik respecteerde, kon de teleurstelling klaarblijkelijk niet verwerken dat hij geen minister van Migratie werd. Dat heeft kennelijk een diep litteken achtergelaten. Jammer, ik had dit niet van hem verwacht. De twee overige, meer ervaren Kamerleden, Claassen en Heutink, hebben de afgelopen twee jaar alle vertrouwen en ruimte gekregen om zich goed te profileren, waardoor zij zichtbaar te veel in zichzelf zijn gaan geloven. Als men zich verheven gaat voelen boven de rest, krijg je kennelijk dit soort grootheidsidioterie.

Maar je zal maar Nicole Moinat heten. Voormalig fractievoorzitter van de PVV in Purmerend, die in 2018/2019 onvoorwaardelijke steun kreeg van partijleider Geert Wilders toen de PVV-fractie daar uiteenviel in PVV-Soenjoto en PVV-Moinat. Wilders bleef volledig en zonder voorbehoud achter haar staan.

Na amper zeventig dagen als lid van de Tweede Kamer, waarvan vierentwintig dagen reces, heeft zij samen met drie andere nieuwkomers blijkbaar ruimschoots de tijd gevonden om niet alleen de weg naar de keuken te ontdekken, maar ook om haar partijleider genadeloos de hele besteklade in zijn rug te steken. Dat alles nadat Moinat in 2023 buiten de kieslijst viel, een mooie baan als persoonlijk assistent (P.A.) van PVV-staatssecretaris Vicky Maeijer en zelfs PVV-minister Fleur Agema kreeg aangeboden. Nadat het kabinet viel, werd ze als werkloos liefdevol als beleidsmedewerker de PVV-fractie binnengehaald, met een mooie plaats op de volgende kieslijst in het verschiet.
Stank voor dank, zal ik maar zeggen.

Ikzelf had nooit de illusie herkozen te worden. Mijn aanpak op mijn portefeuille lag kennelijk niet goed bij de top… prima, dat accepteer ik. Maar muiten zou ik nooit. Ik heb een geweldige ervaring mogen meemaken bij de PVV, dankzij Geert Wilders. Hoeveel mensen kunnen zeggen dat ze ooit Tweede Kamerlid zijn geweest?

Nu is het belangrijk dit negatieve aan te pakken en er iets positiefs uit te halen, zeker met de gemeenteraadsverkiezingen over een kleine twee maanden. Dit is de uitgelezen kans voor de PVV-kiezers om niet de handdoek in de ring te gooien, maar als één blok achter Geert en de PVV te gaan staan. Een massale opkomst zal de profiteurs, de media, de afvalligen die denken dat ze hier eigen voordeel uit kunnen halen de mond snoeren.
Dus PVV-stemmers, kom massaal naar de stembus op 18 maart en laat zien dat jullie nog steeds achter de PVV staan, ook al zijn het 'maar' lokale verkiezingen.