Het geloof blijft een onverklaarbaar fenomeen, of het nu gaat om het christendom, het hindoeïsme, het boeddhisme of de islam. Vaak vormt hoop de basis van deze religies, niet alleen voor het leven hier en nu, maar vooral voor wat er na de dood komt.

Persoonlijk heb ik er zelf niet zoveel mee, maar ik respecteer de vrijheid van godsdienst. Dat heb ik tenminste altijd gedaan, zolang die geloven respect tonen voor het leven zelf. Het is natuurlijk absurd dat er mensen worden vermoord uit naam van een religie.

Uit naam van het christendom zijn eeuwenlang talloze doden gevallen, denk aan kruistochten, inquisitie en koloniale bloedbaden. Vandaag de dag wordt dat terecht als donker verleden gezien en veroordeeld. Het 'redden van zieltjes' is geen excuus meer om dood en verderf te zaaien. Het christendom heeft zich grotendeels aangepast aan moderne waarden zoals vrijheid, gelijkheid en afwijzing van geweld.

Helaas geldt dat niet voor de islam. Deze religie blijft in de 21e eeuw te vaak verbonden met geweld, terreur en intolerantie, van jihadistische aanslagen tot de onderdrukking van vrouwen, homo's, afvalligen en niet-moslims. Islamitische regimes en groeperingen, met name Islamitische Staat (IS) en zijn takken en aanverwante groeperingen, blijven wereldwijd de dodelijkste terreurorganisaties, verantwoordelijk voor duizenden doden per jaar.

Ondanks, of juist dankzij, de snelle groei van de islam ontstaat er steeds meer weerstand, zelfs onder moslims zelf. Conservatieve en salafistische stromingen houden vast aan de doodstraf voor afvalligheid, wat de kloof alleen maar vergroot.

Mijn aversie tegen de islam is vooral ontstaan door de structurele vrouwonvriendelijkheid, of beter gezegd: vrouwenonderdrukking, binnen deze godsdienst. Kijk alleen al naar de Taliban in Afghanistan: vrouwen moeten volledig bedekt zijn, onderwijs is grotendeels verboden en ze worden gereduceerd tot broedmachines voor de volgende generatie extremisten.

In Iran houdt de moraalpolitie vrouwen in de gaten om te zorgen dat ze zich 'zedig' kleden. De felle protesten daartegen, die begonnen na de dood van Mahsa Amini (de Koerdisch-Iraanse jonge vrouw die in 2022 na zware mishandeling in politiehechtenis overleed omdat haar hoofddoek niet genoeg bedekte), kostten honderden levens. Sinds de Iraanse Revolutie van 1979 heeft het regime tienduizenden doden op zijn geweten door bloederige onderdrukking, en de Iraniërs zijn het meer dan zat. Ze gaan de straat op, met als gevolg nóg meer doden.

Mahsa Amini staat symbool voor deze haat tegen vrije vrouwen, maar laten we ook de heldhaftige Vida Movahed niet vergeten, de 'Girl of Revolution Street'. Jaren eerder klom zij op een elektriciteitskastje in Teheran, deed haar witte hoofddoek af, bond hem aan een stok en zwaaide ermee als vlag op een druk punt. Haar iconische foto ging de wereld over en inspireerde talloze protesten, ondanks arrestatie en vervolging.

De zogenaamde 'vrijwilligheid' waarmee sommige westerse moslima's hun niqab, chador of andere bedekkende kleding verdedigen, vind ik daarom ronduit beschamend. Hoe kun je dat verkopen als elders vrouwen worden mishandeld of vermoord omdat ze hun hoofddoek durven verwijderen?

Zelfs in Nederland importeren we deze vrouwonvriendelijkheid. Neem het tragische geval van Ryan, het 18-jarige Syrische meisje uit Joure dat in 2024 door haar vader en broers werd vermoord, levend vastgebonden en verdronken in de Oostvaardersplassen, omdat ze zich te westers kleedde en te onafhankelijk was.

Wanneer staan de islamitische vrouwen in het Westen eindelijk op tegen deze zogenaamd 'vrijwillige' onderdrukking? Zodat vrouwen zoals Ayaan Hirsi Ali en Lale Gül, die openlijk braken met hun streng-islamitische milieu en nu kritiek leveren op de haatdragende kanten ervan, niet meer alleen staan tegenover deze verwerpelijke ideologie.
Of blijven we toekijken hoe deze ideologie, jonge vrouwen . . . dochters en kleindochters opslokt?